06-04-2009 De AIS opgehaald en een paasprocessie.

In verband met de douaneformaliteiten konden we zaterdag de AIS module niet meenemen. Deze moet bovendien ook echt in Gibraltar geleverd worden en wij liggen nu in Spanje. Vanmorgen zijn we dus even heen en weer gevaren. Bij het dieselponton van Marina Bay in Gibraltar werd ons pakje overgegeven. We hebben er meteen maar even gebruikt om goedkope diesel te tanken. Bert is daarna meteen aan de slag gegaan en na een paar uur staat ons plotterscherm vol met (container)boten. Er liggen er hier veel voor anker en bovendien wordt er veel gebunkerd hier. Het is dus superdruk. We zien de gegevens van honderd boten nu op ons scherm. Terwijl Bert binnen aan de klus was, heb ik zowel Äventyr als Avontuurtje grondig geschrobd. Dat mensen zich op een boot vervelen, daar kunnen we ons geen voorstelling van maken. Er is altijd iets te doen.  We hebben wel de hele zijsteiger in gebruik. Bert gebruikt deze als zaagruimte, de fietsen staan er geparkeerd en Avontuurtje ligt erop. In de middag zijn we weer de grens over gefietst naar Sheppard’s en daarna op zoek in La Linea voor een nieuwe thermostaat voor de boiler. Deze schakelt zich zelf niet meer uit en “kookt hierdoor steeds over”. We moeten de schakelaar steeds handmatig uitzetten anders komt er alleen nog stoom uit de kraan en verandert de boot in een sauna. Hier zit een speciaalzaak. Helaas hadden ze niet de juiste, maar wel een alternatief. Nu maar hopen dat het past. We hebben hier al zo vaak naar gezocht, maar exact dezelfde is nergens leverbaar. We zijn door verschillende mensen al gewaarschuwd dat door Semana Santa vanaf donderdag geen winkel meer open is. De fietsen zijn daarom helemaal volgeladen met boodschappen voor een week.  Het stadje is veel groter en leuker dan we hadden gedacht, met een mooi oud centrum. Hier zagen we veel agenten staan en bij navraag blijkt ook hier iedere avond een paasprocessie te zijn. We wisten dit van Malaga en willen hiervoor daar graag naartoe, maar ook hier schijnt het de moeite waard te zijn. Er zijn 15 broederschappen die allemaal met hun heiligen beelden ongeveer 2 uur door de stad lopen naar de kerk. Iedere avond is er een andere broederschap. We hebben dit bijzondere schouwspel dus maar gadegeslagen. De beelden zijn enorm zwaar. Er lopen ongeveer 30 mensen onder die vaak niergordels om hebben. Veel mensen lopen in zwarte kleding met zelfs hun hoofd bedekt. Het ziet er een beetje uit als de klux klux clan. Deze hebben dit overigens van de Spanjaarden af gekeken en niet andersom.

05-04-2009 Onverwachts lang op bezoek

Vanmorgen kwam de Italiaanse Alberto vragen of we het uitwisselen van onze ervaringen wilden doen onder het genot van het eten van verse gamba’s. Met een flesje wijn liepen we om 13.00 uur naar de (prachtige) boot van Alberto en zijn vrouw Sabrina. De tijd vloog en een hand vol met kaartjes van de Middellandse Zee waren rond pas 21.00 uur weer samen aan boord. Van alle geplande klusjes is dus helemaal niets gekomen. De haven bevalt goed. Eigenlijk vinden we het ook helemaal niet erg meer, dat we niet in Gibraltar kunnen liggen. We liggen hier rustig, de mensen zijn erg aardig. In Gibraltar liggen vooral veel grote motorboten. Met de fiets zijn we toch in 10 minuten in Gibraltar. We scheuren dan met onze fietsen tussen alle wachtende auto’s door, want bij de grensovergang is het een drukte van belang. Auto’s staan hier zeker een half uur te wachten. Het douchen in de haven is wel een verhaal apart. Er komen hier weinig passanten en de meeste boten zijn kleine visbootjes. Een echt douchegebouw is er niet. De portier loopt met je naar een loods en achter in, is in een soort opslagruimte een douche. Waarschijnlijk zijn we de enige die deze gebruiken. De aardige portier voelt even of het water warm is en daarna verdwijnt hij weer. Als we klaar zijn trekken we de deur hard achter ons dicht en melden ons weer af.

04-04-2009 Met de fiets de grens over

Vannacht lagen we nogal te schommelen. Vanmorgen zijn we naar het haventje gevaren en nu liggen we aan een zijponton. Prima plaatsje. We kunnen nu ook de fiets gemakkelijker gebruiken. Dat is toch wel wat vol in Avontuurtje. Dit hebben we dus ook maar meteen gedaan, op zoek naar Sheppards, DE scheepszaak in Gibraltar. Voor het eerst hebben we een grens over gefietst en daarna ook heel bijzonder over de start- en landingsbaan van het vliegveld. Bij Sheppards hebben we een AIS module gekocht (aanzienlijk voordeliger dan in Nederland). Hierdoor krijgen we nu informatie van alle grote schepen die bij ons in de buurt varen. We zagen hier door de aanschaf van de radar eerst helemaal het nut niet van in. Maar we roepen vaak grote schepen op. Nu gaat dit zo: ‘Big ship in position…., this is sailing yacht Äventyr’. De positiegegevens komen dan vanuit onze radar, maar deze zijn nooit helemaal accuraat. Veelal krijgen we wel antwoord, maar niet altijd. Het voordeel van Automatic Identification System (AIS) is dat we de naam van het schip kunnen zien en ook zijn exacte snelheid en koers. Zelfs een roercorrectie is te zien. Hierdoor zien we veel beter of we op “Ramkoers” liggen en zo ja dan kunnen we het schip met zijn naam oproepen. Onze ervaring is dat de meeste grote schepen voor ons uitwijken. Als ze ons niet gezien hebben en we hebben radiocontact zelfs dan verleggen ze meestal hun koers. Het valt overigens wel op dat de mensen hier veel beter Engels spreken dan de schepen die wij in het Kanaal tegen komen. Deze spreken vaak slecht Engels en het klinkt altijd alsof ze 4 dagen niet geslapen hebben en te moe zijn om normaal te kunnen praten. Hier zijn de mensen aardig en spreken zeer duidelijk Engels. De middag kregen we onverwacht bezoek van 2 Canadezen die al 9 jaar met hun boot rondzwerven. Een dag vliegt dan zo weer om.

03-04-2009 Aapjes kijken in Gibraltar

We hebben prima geslapen achter ons anker, maar vinden het wel koud. Even ons kacheltje aanzetten gaat nu niet. Gelukkig maakt de zon het redelijk snel warm. Avontuurtje is gisteren nog opgepompt en brengt ons naar de haven van Linea.

Hier kunnen we voor € 5,- ons bootje achter laten. Er blijkt zelf gewoon plaats voor Äventyr in deze haven. We kletsen even met een Italiaans stel die naar de Canarische eilanden willen en spreken af later onze ervaringen uit te wisselen. We lopen naar de grens, laten tweemaal ons paspoort zien, maar echt geïnteresseerd zijn ze niet.  We komen weer in een heel andere wereld. Liepen we 3 dagen geleden nog in smalle straatjes in medina’s, nu zijn we weer terug bij de hanging baskets en fish en chips. De grote attractie van Gibraltar is de rots met haar aapjes en we nemen als snel de kabelbaan naar boven. Het zijn letterlijk brutale apen.  Als Bert zijn lens uit zijn rugzak haalt denkt eentje dat hier dus iets eetbaars in zit.  

Terwijl Bert onze ankerbaai fotografeert probeert het aapje zijn rugzak open te maken. Er zijn vele kleine aapjes, een schattig gezicht. De rots is dicht begroeid met vele bloemen. Zelfs een aantal die we nog nooit gezien hebben. Het uitzicht is mooi. Links zien we de baai van Gibraltar en onze boot in de ankerbaai liggen en rechts de Middellandse zee, ons nieuwe vaargebied. We klimmen nog over een hek om O’Hara battery te zien. Op deze punt staan oude kanonnen op een zeer strategische plaats. Bert kan zelfs één van de kanonnen open doen. We lopen op het verboden gebied en klimmen als we een auto horen weer snel onder het hek door. Weer terug in Linia vinden we onze “eigen” supermarkt de Mercadona weer. We doen liever in Spanje boodschappen dan in Engeland. Het is al donker als we terug naar de boot varen. Helaas nu tegen de wind en golven in, waardoor we behoorlijk nat weer aan boord klimmen. Maar hier hebben we droge kleding genoeg.

02-04-2009 Aankomst in Linea de Concepcion (Gibraltar) na 159,2 nm

Als ik wakker wordt is het al bijna licht. ‘Annette, als het lukt, kom dan snel naar buiten’, roept Bert. Hij zit de ene foto na de andere te schieten. De opkomende zon kleurt  de Marokkaanse stad Tanger en de omliggende bergen ook weer in dieproze. Het is een machtig gezicht. Wat minder prettig is dat we stroom tegen hebben. We hadden toch goed gerekend dachten we.  

Er zitten een aantal ondieptes en deze geven vervelende golven en dus stroom tegen. De shippinglane is duidelijk te zien en ondanks dat deze wel druk is, is het niet chaotisch. Alle schepen varen netjes achter elkaar aan. Als we een gaatje zien varen we de eerste over en komen meteen in dieper water (in de hoofdstroom) en krijgen eindelijk stroom mee.  De tweede shippinglane is drukker, maar ook deze is goed over te steken. Tegen de Spaanse kust aan loopt de stroom pas echt goed en gelukkig mee, en varen we meer dan 8 mijl per uur. De wind neemt ook flink toe en de laatste uren zeilen we alleen op de fok soms tussen de 7 en 8 mijl over de grond. Met nog wat stroom erbij schiet dat dus lekker. Het is nog wel steeds bitter koud. We hebben beiden alle kleren aan en een muts op. De baai van Gibraltar ligt vol met grote schepen die voor anker liggen. Twee keer moeten we uitwijken voor een ferry, maar daarna kunnen we richting de haven. Hier krijgen we mooi het deksel op onze neus. Door een bootshow is er tot 12 april geen plaats voor passanten. Bij de 2^e haven krijgen we hetzelfde verhaal. Balen dus. Er wel een redelijk goede ankerplaats bij het naastgelegen Spaanse stadje Linea de Concepcion en we willen toch graag naar de rots van Gibraltar en de scheepswinkel (i.v.m laag belastingtarief). We stoppen de Engelse gastenvlag maar weer terug en hijsen de inmiddels rafelige Spaanse. Helaas dus geen warme douche en de benen strekken maar hobbelen achter ons anker. We duiken mooi nog even het schommelende bed in.

01-04-2009 Een zee van licht